Kobaltyn
StringiWygląd zewnętrzny bardzo zbliżony do pirytu, ale barwa jest srebrzystobiała. Na ścianach sześcianu występuje również prążkowanie, inne ściany są gładkie i lśniące. Stwierdzono ściany sześcianu, ośmiościanu i dwunastościanu pięciokątnego. Zbliźniaczenia są rzadkie. Znane są skupienia płytkowe, ziarniste aż do zbitych mas. Lupliwość: niewyraźna; przełam: muszlowy; gęstość: 6,0-6,4. Zazwyczaj naleciała barwa czerwonawoszara, częste powłoki erytrynu (kwiatu kobaltowego). Powstawanie i wystąpienia. Największym złożem hydrotermalnym kobaltynu są wystąpienia w Dystrykcie Cobalt w Ontario (Kanada). Podobne złoża to Schneeberg w Górach Kruszcowych (Niemcy), Jachymov (Czechy), Kongsberg (Norwegia) i Daszkesan (Kaukaz). W gnejsach, łupkach łyszczykowych i marmurach utworzyły się złoża kontaktowo-pneumatolityczne Tunaberg, Riddarhyttan i Hakansboda (Szwecja). W Polsce znany ze stref kontaktowych w Złotym Stoku i łupków miedzionośnych Dolnego Śląska. Znaczenie i zastosowanie. Nazwa kobold występuje już u Basiliusa (329-379) na określenie kruszców „zauroczonych\" przez złego ducha podziemnego (kobolda), jako że pomimo dużej gęstości i metalicznego połysku z kruszców owych nie udawało się uzyskać wówczas żadnego metalu. Obecnie kobaltyn jest bardzo ważnym kruszcem kobaltu, składnika najtwardszych stali narzędziowych, stopów odpornych na korozję do produkcji turbin gazowych, części samolotów odrzutowych, niebieskiego barwnika (smaltu). Światowa roczna produkcja tego metalu wynosi około 34 tys. ton. piekarnik smeg
