Piryt
polacyNa kryształach pirytu rozpoznano ponad 60 postaci krystalograficznych, z których najczęstsze to sześcian i dwunastościan pięciokątny (pirytoedr). Cechą charakterystyczną pirytu jest prążkowanie na ścianach sześcianu. Bliźniaki, które powstają przez przerośnięcie się dwóch obróconych o 90° dwunastościanów pięciokątnych nazywano bliźniakami krzyża żelaznego. Piryt często tworzy duże i idealnie wykształcone kryształy, ale znane są także skupienia kuliste, graniaste, nerkowate, sferolityczne, skorupowe jak również ziarniste i zbite masy. Piryt stanowi także substancję mineralizującą wielu skamielin. Barwa: jasnomosiężnożółty, złocistożółty, niekiedy z pstrymi nalotami lub z rdzawymi otoczkami lub powłokami wodorotlenków żelaza (limonitu); te ostatnie mogą, przy zachowaniu pierwotnego kształtu pirytu, całkowicie go zastąpić (pseudomorfozy limonitowe po pirycie). Przełam: muszlowy; łupliwość: niewyraźna według ścian sześcianu; kruchy. Gęstość: 5,0-5,2. OENOBIOL

